Expositie 26
Irene van de Mheen

dec 2017 - febr 2018







Irene van de Mheen studeerde aan de kunstacademie in Kampen, waarna ze haar studie vervolgde aan de Escola Massana in Barcelona. Ze woonde ongeveer 18 jaar in Spanje, al deed ze ook artist residency’s in bijvoorbeeld India, New York en Rotterdam. In New York begon ze met tape te werken wat resulteerde in een uit gekleurde lijnen opgebouwde architectuur, speciaal voor het Mirómuseum op Mallorca, waarmee ze de Pilar Juncosa i sotheby’s prize won. In 2007 deed ze een werkperiode in het Europees Keramisch werkcentrum (EKWC) waarna ze zich in Amsterdam vestigde. 

Irene van de Mheen maakt intiem werk op papier en monumentale site-specific installaties, waarbij het intuïtieve en speelse karakter van de kleine tekeningen zoveel mogelijk bewaard blijft. Daarin verkent ze de mogelijkheden en grenzen van het tekenen en overschrijdt ze op een speelse manier de grenzen van het papier. Het is een visueel onderzoek naar de relatie tussen de architecturale ruimte en het platte vlak, het contrast tussen de reële architectuur en abstracte ideeën over ruimte. 
Denken en intuïtie zijn verweven met het maakproces en het verhaal dat daarin besloten ligt: het verhaal van het moment, het materiaal en de maker. Vorm komt voor theorie. Het gaat om het experiment, het improviseren met de basiselementen van het tekenen – kleur, lijn, ritme en ruimte – met grote nadruk op het handmatige en imperfecte. Het werk is niet rechtlijnig of chronologisch, eerder een voortdurend terugkijken en vooruitblikken. 
De monumentale interventies, veelal met zelfklevende vinyl, of ander materiaal zoals papier en hout, zijn gebaseerd op de ervaring van ruimte en de noodzaak een kamer voor jezelf te veroveren. Het werk op papier gaat niet letterlijk over een bepaalde ruimte, al vormt deze wel de basis. Vandaar het belang om in andere ruimtes, de ruimte van de ander, te kunnen werken. Het gaat om het ervaren en suggereren van ruimtelijkheid, leegte en stilte, en om de ruimte tussen de vormen: restruimte, bovenruimte, buitenruimte, tussenruimte, herinnerde ruimte, ruimte tussen de regels, ruimte elders. Ruimte om te denken, want tekenen is een manier van denken. Telkens weer is ze gefascineerd dat twee eenvoudige lijnen een perspectief kunnen vormen: een suggestieve ruimtelijkheid. Uiteindelijk gaat het altijd over het ordenen van de ruimte of het lege vel papier als een manier om de omgeving te vat begrijpen.

www.irenevandemheen.com